Home ข้อคิดเตือนใจ (ข้อคิดเตือนสติ) คนเราจะมีเวลาใช้ชีวิตร่วมกัน ได้นานแค่ไหน

(ข้อคิดเตือนสติ) คนเราจะมีเวลาใช้ชีวิตร่วมกัน ได้นานแค่ไหน

0 second read
0

เรื่องก็คือว่า…ในเช้าวันหนึ่ง.. ภรรย าเธอได้บอกกับสามีของเธอว่า

“ วันนี้ ฉันจะกลับบ้านไปเยี่ยมคุณแม่ คุณจะขับรถไปส่งฉันหน่อยได้ไหม

ฝนตกหนักแบบนี้ ไปรถโดยส าร มันไม่สะดวกเลย ”

สามี.. ผู้ซึ่งหน้าตาบู ดบึ้งมาตั้งแต่เช้า ได้ยิน แต่ก็ไม่ตอบภรรย า เขากลับ

กระช ากเสียงใส่ แล้วถามภรรย ากลับไปว่า

“เมื่อวาน เธอซื้อเสื้อผ้ามาใหม่ใช่มั้ย ?? เธอเคยรับปากฉันไว้แล้วนะว่า

จะไม่ใช่เงินฟุ่มเฟือย อย่ าลืมว่าเรายังมีบ้าน มีรถที่ต้องผ่อนอีก ไหนจะ

ค่าเรียนลูก ค่าใช้จ่ายเราก็เยอะแยะ.. ทำไมเธอถึงไม่ช่วยกันประหยัด!! ”

ภรรย าได้ฟัง จึงนิ่งไปสักพัก แล้วก็ได้แต่พูดออกมาเป็นเสียงเบา ๆ

อย่ างคนรู้สึกผิด ว่า “ ที่แท้ คุณก็โกรธฉันเรื่องนี้นี่เอง ”

ภรรย า.. ก้มหน้าก้มตาจัดเสื้อผ้าต่อไปแบบเงียบๆ แล้วบอกสามีว่า

“ วันนี้ มีรถโดยส ารเข้าเมืองแค่เที่ยวเดียว ฉันคงต้องรีบไปแล้วแหละ

คุณไม่ต้องไปส่งฉันก็ได้ เดี๋ยวฉันจะนั่งรถโดยสารไปเอง ”

พูดจบ แล้วเธอก็ออกบ้านไป โดยที่สามีไม่สนใจใยดีหรือถามไถ่อะไรต่อเลย

เพราะเขาคงยังโกรธเธออยู่มาก

พอประมาณครึ่งชั่ ว โมงผ่านไป…

สามีได้ยินเสียงเอะอะ บนถนน..จึงรีบออกไปดู แล้วได้ยินผู้คนตะโกนกันว่า

ฝนที่ตกหนัก เซาะตลิ่งจนสะพานเข้าเมืองได้ขาดลง และมีรถเมล์คันหนึ่ง

ได้ตกลงไปในน้ำด้วย เมื่อสามี..ได้ยินดังนั้น เขารู้สึกตกใจมาก รีบกระโดด

ออกจากบ้านไปทันที เมื่อเขาไปถึงแม่น้ำ..

รถเมล์ที่ถูกเก็บกู้ขึ้นมาจากน้ำ เหลือเพียงซ ากเหล็กและสัมภาระกระเป๋าต่างๆ

ของผู้โดยส ารอยู่กระจัดกระจายเต็มไปหมด มีการหามร่ าง ของผู้ เสี ย ชี วิ ต

คนแล้วคนเล่า ขึ้นมาจากแม่น้ำนั้น.. ชายหนุ่มก็ได้แต่เฝ้ามองหาภรรย าของตน

หายังไง ก็ไม่พบเธอเลย เขารู้สึกเสี ยใจแทบข าด เฝ้าคอยถามหน่ วยกู้ภั ยที่

ทำงานอยู่ว่า “ เห็นภรรย าผมบ้างไหม เธอใส่เสื้อสีแดง กางเกงสีดำ เห็นเธอมั้ย ?? ”

ทุกคนได้แต่ส่ายหน้า… แล้วบอกว่าไม่เห็นเลย

พอเวลาผ่านไป จนเกือบเย็น…

กู้ภัยหยุดการทำงาน เพราะไม่มี ผู้ เ สี ย ชี วิ ต ที่ต้องหาแล้ว จึงบอกชายหนุ่มว่า

“ หั กห้ามใจเถอะนะ ภรรย าคุณ คงโดนน้ำพัดไปไกลแล้ว ”

ชายหนุ่มเดินคอตกกลับบ้าน เหมือนคนไม่มีวิ ญญ าณ เอาแต่ร้องไห้ไป คร่ำครวญ

ไปตลอดทาง ในใจของเขาเฝ้าแต่คร่ำครวญว่า “ ทำไมๆๆๆ เราไม่ขับรถไปส่งเธอนะ

เราไปด่ าเธอทำไมว่าใช้เงินฟุ่มเฟือย แค่เสื้อตัวเดียว มันจะราคาเท่าไหร่กัน ”

แต่เมื่อกลับถึงบ้าน สิ่งที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น

เขากลับพบว่า… ภรรย าของเขานั่งอยู่ที่โต๊ะอาห าร แถมยังมีอาห ารวางอยู่บนโต๊ะ

เต็มไปหมด ในมือของเธอนั้น มีเสื้อกันหนาวเก่าๆตัวหนึ่ง ซึ่งเธอกำลังเย็ บซ่ อมชาย

เสื้อที่กำลังหลุดรุ่ยตั้วนั้นอยู่..

“ คุณไปไหนมาคะ ? ” ภรรยาถามผู้ซึ่งสามี

ภรรย ายังพูดไม่ทันจบ สามีก็รีบตรงเข้าไปกอดเธอจนแน่น..

“ คุณเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม .. วันนี้ ฉันมัวเอาเสื้อไปคืนที่ร้าน เสี ยเวลาอ้อนวอนให้เขา

รับคืนไปมากเลย ไปขึ้นรถเมล์ก็ไม่ทัน..อากาศก็จะเริ่มหนาวแล้ว ฉันเลยรื้อเสื้อเก่ามา

ซ่อมก็พอใส่ได้อีกหลายปีเลยนะคะ ฉันนี่มันแ ย่ จริงๆ ของเก่าก็ยังมี ไปซื้อของใหม่มาทำไม ”

และเรื่องนี้ก็สอนให้เรารู้ว่า…

เรื่องบางเรื่อง เราอาจโกรธจนลืมไปว่า มันไม่สำคัญ

เทียบเท่ากับ “ ความสุข ” ของเราเลยนะ

เรื่องบางเรื่อง ไม่สำคัญเท่ากับ “ ความสุข ” ของคนที่เรารัก..

เรามีเวลาในโลกนี้อย่ างจำกั ด แถมเวลาที่ใช้ร่วมกันก็ยิ่งจำกั ด

อะไรที่ไม่สำคัญมากพอ ก็อย่ านำมาเป็นอารมณ์มากมายนักเลย

Load More Related Articles
Load More By kondee
Load More In ข้อคิดเตือนใจ

Check Also

12 อาชีพเสริม ว่างๆ ก็หาอะไรทำ ถ้ารู้จักหาก็มีเงินใช้

1.เพาะพันธุ์ต้นไม้ขาย อาชีพเสริมที่ทำเองที่บ้าน 2-3 ชั่ … …